Wysyłka i realizacja

Problem#

W sklepie wysyłka jest jedną decyzją na zamówienie. W marketplace jest decyzją na każdą grupę pozycji, bo paczki wychodzą z różnych miejsc, w różnym czasie i na koszt różnych osób.

Trudność nie polega na policzeniu ceny. Polega na tym, że koszt wysyłki wchodzi potem do rozliczenia i trzeba wiedzieć, kto go poniósł: kupujący, sprzedawca czy platforma finansująca darmową dostawę.

Minimalna wersja#

• Metoda wysyłki należy do sprzedawcy, nie do platformy.
• Koszt jest liczony i zapisywany na grupie pozycji tego sprzedawcy.
• Stan realizacji istnieje na poziomie grupy, nie całego zamówienia.
• Numer przesyłki jest danymi przy zamówieniu, wpisywanymi ręcznie.

Czego nie budować teraz#

• Generowania etykiet i integracji z przewoźnikami.
• Silnika reguł liczącego cenę z wagi, gabarytu i strefy.
• Automatycznego dzielenia grupy na kilka przesyłek.
• Śledzenia statusu przesyłki po stronie platformy, dopóki nikt o to nie prosi.

Zaplanuj z góry#

Kto ponosi koszt, zapisane przy zamówieniu#

Darmowa dostawa powyżej progu wygląda na promocję, a jest decyzją finansową: ktoś tę wysyłkę opłaca. Jeżeli przy zamówieniu nie ma zapisane, czy koszt obciąża sprzedawcę, czy platformę, rozliczenie da się zrobić tylko z pamięci.

Stan realizacji jako stan grupy#

Zamówienie z dwoma sprzedawcami jest jednocześnie wysłane i niewysłane. Jedyny sposób, żeby to opisać, to trzymać stan tam, gdzie realizacja faktycznie się dzieje, a stan zamówienia wyliczać.

Miejsce nadania oddzielnie od sprzedawcy#

Dziś sprzedawca wysyła z jednego miejsca. Powiązanie wysyłki z lokalizacją, a nie bezpośrednio ze sprzedawcą, kosztuje tyle samo, a zdejmuje z drogi drugi magazyn i wysyłkę z punktu odbioru.

Wyzwalacze#

• kupujący pyta, dlaczego dostał dwie paczki i dwa razy zapłacił za dostawę;
• sprzedawca prosi o darmową dostawę od kwoty;
• pierwsza reklamacja typu „nie wiem, gdzie jest paczka”;
• sprzedawca wysyła z drugiego miejsca;
• liczba przesyłek sprawia, że ręczne wpisywanie numerów zaczyna być uciążliwe.

Następny etap#

Po drugim wyzwalaczu: progi darmowej dostawy z jawnym zapisem, kto finansuje. Po trzecim: link do śledzenia u przewoźnika, bez własnego pobierania statusów. Po piątym: dopiero wtedy integracja z przewoźnikiem, i najlepiej z jednym, tym najczęściej używanym.

Częste błędy#

Co się sprawdza w praktyce#

Trudniejsza od samej wysyłki okazała się u mnie jej rola w rozliczeniu. Koszt dostawy trzeba rozbić przy liczeniu wypłaty, a to wymaga wiedzy, po czyjej stronie leży. Jeżeli tej informacji nie ma przy zamówieniu, trzeba ją za każdym razem odtwarzać z warunków promocji obowiązujących w chwili zakupu.

Druga obserwacja dotyczy tego, jak długo wystarcza prosty model: metoda, koszt i numer przesyłki przy grupie pozycji. Rozbudowa w stronę przewoźników ma sens dopiero wtedy, gdy liczba przesyłek zaczyna generować powtarzalne błędy, a nie wtedy, gdy proces wydaje się nudny.

Checklista#

• Metoda i koszt wysyłki należą do grupy pozycji sprzedawcy.
• Przy zamówieniu zapisane jest, kto ponosi koszt dostawy.
• Stan realizacji jest trzymany na grupie, a stan zamówienia wyliczany.
• Numer przesyłki jest osobnym polem, nie notatką.
• Wysyłka jest powiązana z miejscem nadania, nie bezpośrednio ze sprzedawcą.